چاپول
«چاپول» | ||
آریسیوُ ؛ همه ی مهمونا چـــــاپول کِرِند |
| مُسِّــرترا مِثِ کِسِّــرترا ، چــــــاپول کِرِند |
وا که «مُکا وُ تَصـــدیه»[1] مَذمومُ یاچـه نِو | یا اهل معرفت را رضای خدا چـــاپول کِرِند | |
هر چی کُدورتُ از سینه دون بیرین کِرگِه | این وَر وچا که پاک دلند بی ریا چاپول کِرِند | |
وختی ایاغ اِگه با هم ذومادون ذیـق کِرو | از این جهت همه قیم و خویشا، چـاپول کِرِند | |
امرو که عاشقا ورشنگند ویدر از شِمشاد | مثل صنیبرا به نِسیم صبا چــــــاپول کِرِند | |
اِمشی گه یاچه جشنو، بَســــاوا فرشته ها | صف صف به حالت سبــز داعا، چـاپول کِرِند | |
بازار مســـگراو مِگِر، چند صــــدایی اُو | اون بَشن مِجلِسه یه ناقاط تا به تا، چاپول کِرِند | |
هر کی سَـــکینه اژدگو به فکر فَراش بو | با آذبـــا مو، چونو زن دارا چـــــاپول کرند؟ | |
بنِّا کبو بِنا کِرو عالی ترین بِنـــــــــا ؟ | بر وِیدرین بِناو که این مومنا چـــاپول کِرِند | |
گل بیگورت به پای دوتاژون دومن دومن | شیخا به افتخار آریس و ذوما چـاپول کِرِند | |
«نافذ!» یه شعری باج که واپرسو هر کسی، | گوشـا جلی تر دسّـا چرا چـــــاپول کِرِند؟ | |
محمّد علی مشایخی (نافذ) – آذر ماه 1390 | ||
[1] - « ما کانَ صَلوتُهُم عِند البَیتِ اِلّا مُکائاً وَ تصدیهً فذوقوا العذاب بما کنتم تکفرون» ( انفال-35 )
